یادگاری روی دیوار دیگران
مجموعهٔ «یادگاری روی دیوار دیگران» آن‌طور که از نامش پیداست، یادآور گونه‌ای ادبیات شفاهی به‌طور کلی، و جزئی از تاریخ شفاهی است که در غرب سابقهٔ طولانی دارد.
…آنچه حالا و اکنون در خصوص این مجموعهٔ کتبی و شفاهی گفتنی است، آنکه هرچند بیشتر صفحاتش اختصاص یافته به یادداشت‌های کوتاه و بلند راقم سطور دربارهٔ برخی آراء و آثار نویسندگان معاصر، اما در ذات خود چون دلی یا گذری و نظری بوده، باز هم در ردیف خاطرات قرار می‌گیرد.
این نوشته‌ها دربرگیرندهٔ برخی یادداشت‌های من است در بازهٔ زمانی سی‌ساله (۱۳۶۶ – ۱۳۹۶) و به‌طور کلی در جوار و حوالی ادبیات شفاهی و صرفاً دربارهٔ نویسندگان و شاعران ایرانی و بعید نیست بخشی از آن با معیارهای امروزِ نقد و نظر همخوانی نداشته باشد. از سوی دیگر، سعی شده است در بخش پرسش و پاسخ با مرور خاطره‌هایی چند و به‌منظور رونقِ بخش شفاهی، برخی اطلاعات شخصی به‌روزرسانی شود.